Kandy en Ella

Op donderdagochtend staan de Peradeniya Botanical Gardens in de buurt van Kandy op het programma. De eerste tuinen van dit uitgebreide tuinencomplex werden al in 1371 aangelegd als koninklijke lustoorden waarna de Britten zo rond 1900 de rest van de aanleg voor hun rekening namen. Een groot arboretum met veel tropische en subtropische bomen, uitgestrekte bloementuinen met afwisselend tropische, maar ook typisch Engelse planten, bloemen en topiari die de keurig aangelegde vakken vullen. 

We wandelen door het arboretum en verbazen ons over de ons minder - of onbekende bomen. Van Suriname kenden we bijvoorbeeld wél de spectaculair aandoende ‘Canon ball tree’. Een grote boom met prachtige roze magnolia achtige bloemen en vruchten als kanonskogels (vandaar de naam) tegen de bast aangroeiend. Verder bomen met grote en kleine bloemen (namen vergeten vrees ik) en palmen, diverse soorten palmen. Er is zelfs een lange laan met koningspalmen aangelegd.  Als we die aflopen eindigen we bij de restanten van een hangbrug. De onderdelen liggen op een grasveld naast de brug, keurig op soort gesorteerd, te wachten op restauratie. De brug werd door de cycloon van eind november vernield en het blijkt niet de enige schade die hier is aangericht door dit natuurgeweld. De naast de tuinen liggende rivier overstroomde en modderstromen richtten veel schade aan. Niet alleen aan de tuinen, maar zeker ook op de andere oevers van de rivier waar veel bedrijvigheid te zien is bij de beschadigde huizen die weer opgebouwd worden. Ook ontwortelde bomen en hopen met kapotte, door de harde stroming meegesleurde spullen liggen langs de kanten. In de tuinen lijken het vooral de educatieve tuinen, speciaal voor kinderen, die te lijden hebben gehad. Er is zo te zien een begin gemaakt met het herstel. Confronterend om te zien waar de natuur toe in staat is.

We bezoeken nog een orchideeën kas, drinken een kop koffie en treffen Mihi na zo’n drie uur doorgebracht te hebben in de tuinen, weer bij de uitgang. 

Op de terugweg naar het hotel stoppen we nog, zoals afgesproken na overleg!, bij een houtwerkplaats. We krijgen een korte toelichting bij de diverse tropische houtsoorten en ook hoe  het gele poeder van een houtsoort door toevoeging van azijn, kalk of gewoon water van kleur verandert en gebruikt wordt als natuurlijke kleurstof. Ook zien we hoe de kleurige houten olifantjes door jonge vrouwen van hun beschilderingen voorzien worden. Daarna natuurlijk weer een winkel, die gigantisch is in dit geval. Veel, heel veel meubels, meer en minder bewerkt en rekken vol houten olifanten in alle maten en soorten, tuktuks en andere typisch Sri Lankaanse figuren die duidelijk voor de toeristenmarkt zijn bedoeld. Na ook nog even door een zijdeafdeling te zijn geloodst, staan we weer buiten. 
 

Vlak bij het hotel wordt nog even gestopt bij een tempel die we alleen van buiten nog even bekijken (schoenen hoeven dus niet uit) en op mijn verzoek wordt in Kandu nog een winkel voor kruiden en specerijen aangedaan, aangezien ik wat Sri Lankaans currypoeder en nog wat andere specerijen op mijn verlanglijstje heb staan.

De rest van de middag brengen we aangenaam bij het zwembad door en de dag wordt afgesloten met een opnieuw een heerlijke maaltijd waarna we ons op tijd terugtrekken aangezien het de volgende dag, vroeg dag zal zijn, aangezien we een lange reisdag voor de boeg hebben.

Naar Ella gaat de reis op vrijdagochtend. Ella ligt ten zuiden van Kandy, hoger in de bergen en midden in het zwaarst door de cycloon getroffen gebied.  We zien regelmatig werkzaamheden aan de kant van de weg, waar shovels hopen aarde of grote rotsblokken verplaatsen en ook de stille getuigen van ingestorte of door landslides met modder bedekte of weggevaagde huizen. De constant kronkelende weg (niks voor jou Meet) heeft af en toe maar één weghelft beschikbaar waar weinig weggebruikers zich iets van lijken aan te trekken want er wordt nog steeds even vrolijk toeterend in de bocht gepasseerd of gevaarlijk dicht langs de afgrond gereden. Om een hartverzakking van te krijgen!

We bereiken veilig onze pauzeplek met dank aan ‘driver Mihi’, voor een ‘tea break’ bij  een oude theefabriek met theehuis, gelegen midden in een theeplantage.  ‘Glenloch tea factory’ werd eind 19-de eeuw zo genoemd naar de oorspronkelijke Schotse eigenaren. We werden ontvangen door een vriendelijke traditioneel geklede gids die met ons door de fabriek liep en ondertussen het hele proces vanaf het plukken van de theeblaadjes tot het verzenden van het uiteindelijke product, uit- en toelichtte. Alle theesoorten, van witte en groene tot zwarte thee wordt van dezelfde theeplant gemaakt. Het verschil in smaak wordt bereikt door het soort blaadjes ( de tip, jong of ouder blad) en het verwerkingsproces, waarbij de thee wél ( zwarte thee) of niét (groene thee) gefermenteerd wordt. De thee wordt hier door vooral oude machines gewassen, gedroogd, gemalen of gescheurd, soms gefermenteerd, dan van stokjes en harde stukken ontdaan, waarna het per soort en klasse in grote bakken beland om uiteindelijk in theezakjes verpakt of als losse thee te worden verkocht. De rondleiding door de fabriek wordt afgesloten met een proeverij (lekker)  waarna nog even voor de vorm een theeopvangmand aan een band om mijn hoofd wordt gehangen en we worden uitgenodigd jonge theeblaadjes van al bijna kaalgeplukte struikjes te plukken. Van Mihi hoorden we dat theepluksters de slechtstbetaalde werknemers van Sri Lanka zijn. Ze verdienen maar 1200 roepies (omgerekend €3,30) per dag, waarvoor ze 9 uur moeten werken om minstens 20 (of meer) kilo’s thee in zakken te verzamelen. De bezichtiging eindigt uiteraard in een winkel. We kopen wat thee en onze reis naar Ella kan weer vervolgd worden. 
 

Het laatste stuk van de reis leggen we met de trein af. Het is maar een klein stuk van de oorspronkelijk geplande treinrit die door de bergen voert en mooie uitzichten zou bieden. Ook hier gooide de cycloon roet in het eten aangezien het grootste deel van de rails beschadigd is en onbegaanbaar. De voor ons aangeschafte kaartjes (we hadden eersteklas besteld) bleken plaatsen te zijn in een derde klas coupé waar onze gereserveerde plaatsen al ingenomen zijn door een complete familie. Er wordt wat plaats gemaakt voor ons en we leggen de route knus samengepakt verder af. Van de beloofde panoramische uitzichten kunnen we niet veel zien, maar we zijn wel weer een ervaring rijker. 

‘Planter’s bungalows’, zo heet ons hotel net iets buiten Ella. Een voormalig planters huis dat omgebouwd is tot hotel op een mooie plek gelegen en hier wel een panoramisch uitzicht.

Een fijne plek voor de komende drie nachten, maar wel met onverwachte extra’s.

Wordt weer vervolgd.