Terugreis II en weer thuis.

Van Cernobbio aan het Comomeer vervolgen we op vrijdagochtend de reis richting de Franse Elzas. Het weer wordt iedere dag wat kouder en natter, een goede manier om geleidelijk weer te wennen aan de herfst waar we in zullen belanden. Dit traject voert grotendeels door Zwitserland, langs grote meren als het Vierwoudstedenmeer en door de bergen die gelukkig allemaal ondertunneld zijn, wat een stuk makkelijker en sneller gaat dan eroverheen. Er is ook laaghangende bewolking die de bergen gedeeltelijk in de wolken of mist laat verdwijnen, dus extra fijn dat we er niet overheen hoeven.

Door de Gotthardt tunnel dus deze keer en niet over de pas zoals op de heenweg. Het is naseizoen en het halve uur file voor de tunnelingang valt deze keer dan ook mee. Ook in Basel komen we in de file terecht. Werkzaamheden! Het lijkt wel of er overal aan de weg gewerkt wordt de laatste tijd, hoewel een aantal van deze werkzaamheden al jaren duurt en nog jaren zal gaan duren ook waarschijnlijk. Bij de Gotthard-tunnel bijvoorbeeld waar een extra buis geboord wordt en in de Belgische Ardennen waar al jarenlang aan de weg gewerkt wordt en er dus rijbanen of zelfs hele weghelften worden afgesloten met de nodige vertragingen voor het verkeer als gevolg. Wegen moeten nou eenmaal onderhouden worden, daar is begrip voor, maar als er bij die werkzaamheden helemaal niets gebeurt en geen enkele wegwerker aanwezig is, dan kan dat toch behoorlijk frustrerend zijn.

Eind van de middag arriveren we in Kientzheim waar het normaal gesproken nu de tijd is van de druivenoogst voor de bekende Elzasser wijnen. Maar dit jaar werd er vroeg geoogst, wel drie weken eerder dan gebruikelijk, vanwege de warme zomer en de dreigende regen, dus dat spektakel missen we dit jaar. Vorig jaar waren we er wel tijdens de oogst en dan is er overal bedrijvigheid en ruikt het hele dorp naar fermenterende druiven. Ook rijden er dan karren, volgeladen met druiven heen en weer, van de wijngaarden naar de wijnhuizen waar de druiven geperst en verder verwerkt worden. Het levert altijd leuke taferelen en mooie plaatjes op. Een volgende keer misschien weer wel.

's Avonds genieten we van een afsluitend etentje in het plaatselijke restaurant luisterend naar de toepasselijke naam Côté Vigne. Rest nog op zaterdag het laatste stuk naar huis. We nemen de Route National door de Vogezen en vervolgen de weg naar het noorden over de bekende Route du Soleil, van Nancy via Metz, Luxemburg en Luik naar huis, waar we eind van de middag arriveren. Moe, maar voldaan! 

Inmiddels is het alweer een paar dagen later. De spullen zijn uitgepakt, de olieblikken zijn uitgeladen, de wasjes zijn gedraaid, de parasols zijn schoongemaakt en weggeborgen en de winterdeken ligt weer op het bed. Het waren vijf heerlijke weken, waarin het wereldnieuws wat mij betreft grotendeels gelaten werd voor wat het was, wel zo rustig. Tijd nu om de draad van het dagelijkse leven weer op te pakken, maar eerst zoals te doen gebruikelijk de balans opmaken. 

We hebben of zijn…

- veel gezien, gehoord, geroken, geproefd, gedaan en ervaren

- vijf volle weken weg geweest 

- zo’n vierduizend kilometer afgelegd met de auto

- plus een slordige 2000 km gevaren op de ferry

- voor het eerst in een tandradtrein gezeten

- veel gewandeld, geklommen, geklauterd, trappen gelopen en gezwommen

- de nodige archeologische sites, musea en plaatsen bezocht

- in tien verschillende accommodaties gelogeerd...

- ...op plekken veelal aan het water en wel aan zee, baai, golf en meer...

- ...met als rust- en hoogtepunt drie weken bij Eleonas van Yiannis en Inge in 'ons' fijne 'Πέτρινο' (Petrino) 1 huisje op de olijfberg...

- ...met het prachtigste uitzicht en de mooiste zonsondergangen...

- ...die we met plezier een week met zus Meta hebben gedeeld

- menig restaurant, taverna, kafeneio en terras bezocht

- heel wat wijn en spijs tot ons genomen

- vooral veel vis gegeten; witvis, platvis, schelpdieren, schaaldieren en inktvis

- verder vlees; kip, lam, konijn en rund

- maar ook vegetarische gerechten zoals imam en briam met groenten uit de streek, Griekse kaas en horta (wild groen) 

- ons tegoed gedaan aan lekkere vijgen, feta, olijven, yoghurt, honing en brood met ‘nostimo’ Griekse olijfolie

- dat alles weggespoeld met meerdere kilootjes Griekse wijn en liters plat flessenwater

- ook koffie;  espresso, cappuccino, americano, Griekse koffie of frappè

- Eleonas extra virgine olijfolie gekocht voor onszelf en liefhebbers thuis

- vooral weer veel interessante, vriendelijke, leuke, lieve mensen opnieuw of voor het eerst ontmoet

- veel foto's en een paar filmpjes gemaakt  en op het blog geplaatst

- met plezier dit blog geschreven en gepost en de commentaren gelezen en veelal beantwoord

- ook van dit reisblog met foto’s wordt weer een boek gemaakt 

En tot slot dank aan alle volgers voor jullie interesse en geduld om deze reisschrijfsels te lezen en soms van commentaar te voorzien. 

Wij zijn in ieder geval heel voldaan en kijken weer terug op een heerlijke reis naar Griekenland. 

Moge er nog vele reizen naar Hellas volgen.

Wellicht tot een volgend reisblog.

Tot dan, tot blogs! 

Τα λέμε, αντίο!

Grid en Henk