Home again!

En dan is het zondag en zijn we alweer een paar dagen thuis.

De thuisreis is dus achter de rug. Dat was eerst 2,5 uur met een taxi naar het vliegveld. Dan diverse wachtrijen, paspoort- en bagage contrôles, boarden, 4,5 uur vliegen, midden in de nacht een tussenstop in Dubai waar we achtereenvolgens bus, roltrap, lift, trein en benenwagen moeten nemen om op de terminal en bij de gate te belanden waar ons volgende vliegtuig 2,5 uur later weer zal vertrekken. Vervolgens weer ruim 7 uur vliegen voor we, nog steeds in het donker, kunnen landen op Schiphol. Als onze tassen van de band zijn gerold en we de douane zijn gepasseerd, blijken er vanaf Schiphol de eerstvolgende uren geen treinen te rijden. Wachten dus maar weer, mooi tijd voor een bruin broodje oude kaas. Iets waar we altijd weer zin in hebben bij thuiskomst. De trein brengt ons later in een paar uur naar Maastricht waar René ons weer, heel luxe, staat op te wachten om ons naar Meerssen te brengen.  

Inmiddels zijn de tassen leeggeruimd en opgeborgen, zijn er diverse wasjes gedraaid, is de koelkast weer gevuld en zijn de winterkleren tevoorschijn gehaald.

Tijd dus om terug te kijken op onze Sri Lanka reis.

Een reis die we maakten met een privé auto met een chaufferende gids oftewel gidsende chauffeur, Mihiruk geheten, met een eindeloos lange, onuitspreekbare achternaam, dus "just call me Mihi". In de loop van de 14 dagen dat hij ons rondreed kregen wij middels zijn verhalen een kijkje in zijn leven. Mihi is een 43 jaar oude, kleine, gezette, goedlachse Singalese boeddhist. Hij is getrouwd en is vader van drie dochters tussen de 11 en 15 en woont met zijn gezin en zijn beide ouders in een, naar eigen zeggen, eenvoudig huisje in een klein dorp nabij Kandy in de bergen. In Sri Lanka is het kiezen van een geschikte huwelijkspartner door de ouders nog heel gebruikelijk. Mihi had zelf mogen kiezen en trouwde uit liefde met een meisje dat niet alleen géén bruidsschat meenam maar ook nog eens rugproblemen had en een operatie moest ondergaan. Een dure grap in een land waar je zelf voor de zorgkosten op moet draaien. Onze gids werkte vervolgens de eerste vier jaar van zijn huwelijk in het Midden Oosten om het benodigde geld hiervoor te verdienen. Het leven in de bergen is eenvoudig en loopt minstens 50 jaar achter concludeerden wij.  Mihi vertelt ons hoe hij als kind de eerste radio en zwart-wit tv in huis zag komen. Ook waste zijn vrouw tot voor kort alles nog met de hand. (Vorige maand pas kon hij een wasmachine voor haar kopen.) Een hele klus als je drie dochters iedere dag een smetteloos wit schooluniform nodig hebben. Het boeddhisme speelt een belangrijke rol in zijn leven. Twee keer per dag worden er thuis verse bloemen en iets eetbaars voor een huisaltaartje met boeddhabeeld  geplaatst. Ook streeft hij er naar iedere dag 5 goede daden te verrichten. Er wordt altijd extra gekookt voor het geval er iemand langskomt om te eten. De familie wacht dan met eten tot de gast gegeten heeft en weer vertrekt, waarna ze zelf pas gaan eten. Er wordt ook altijd met de handen, of beter gezegd met de rechterhand (de linkerhand is onrein) gegeten. Bestek wordt alleen in restaurants gebruikt. Na zijn vraag aan ons hoe wij onze oude dag regelen in Nederland, vertelt hij dat hij en zijn vrouw hebben besloten dat ze, als de kinderen het huis uit zijn en er niet meer voor de ouders gezorgd hoeft te worden, ze afstand zullen doen van aardse zaken en zich in een klooster zullen terugtrekken. Hij als monnik naar een tempel, zij als boeddhistische non naar een klooster, een celibatair leven zonder elkaar tegemoet. Daar waren we even stil van, die hadden we niet zien aankomen.  Je bent getrouwd met de liefde van je leven en gaat dan vrijwillig uit elkaar om monnik of non te worden. De kinderen mogen nog wel op bezoek komen maar zelf kun je niet meer zomaar gaan en staan waar je wilt en je kunt elkaar dus ook niet meer bezoeken of zien.  Onvoorstelbaar en onbegrijpelijk vinden wij. Het geeft maar weer eens aan hoe anders het leven daar is.
Mihi toonde zich  een kundige en zorgzame gids die eerder geregelde afspraken van te voren controleerde en gidsen regelde waar hijzelf niet kon of mocht gidsen. Bij lastige trappen kreeg ik steevast een hand aangereikt en ‘s-morgens bij aankomst en ’s avonds bij vertrek kreeg Henk een hand en ik een ‘hug’ als groet. We worden op zijn laatste dag met ons, door hem verrast met een collage van foto's van onze 52-ste trouwdag die hij heeft laten inlijsten. Ook stuurt hij later nog een filmpje van de overhandiging, heel officieel allemaal. Wij hebben geen cadeau voor hem maar wel een welverdiende fooi die hij in dank accepteert. Bovendien hebben wij weer een bijzonder mens leren kennen en zijn we een mooie ervaring rijker.

Tijd nu om de balans op te maken. 

We hebben of zijn…

• …ruim drie-en-een-halve week weg geweest 
• …veel gezien, gehoord, geproefd, gedaan en ervaren
• …zo’n 17,5 duizend kilometer gevlogen
• …ruim 1700 km in de auto gezeten
• …ons laten vervoeren in auto; trein; vliegtuig; taxi, safari-jeep en tuktuk
• …gewandeld, geklommen, trappen gelopen en gezwommen
• …menig tempel bezocht (op kousenvoeten).
• …in hotels, lodges, een tiny house container en in een safari-tent gelogeerd 
• …divers sanitair tegengekomen zoals te lage toiletten, voetstappen en gaten in de grond, dus vaak de Liberpee gebruikt en geprezen.
• …vier game drives in Nationale parken meegemaakt
• …door een regenwoud gelopen en geklommen
• …veel zoogdieren gezien, zoals olifanten en diverse hertensoorten, verder grote en kleine eekhoorns, drie verschillende apensoorten, tientallen ‘fruit bats’ en niet te vergeten de honderden straathonden die je overal op en naast de weg zag tegenkwam
• …plus, vaak prachtig gekleurde, reptielen zoals slangen, hagedissen, kameleons en varanen en ook metersgrote en heel kleine krokodillen.
• …ook veel vogels in allerlei kleuren, van grote zeearenden tot kleine bee-eaters en ijsvogeltjes
• …lekker gegeten, vooral vaak curry. Curry als ontbijt, als lunch en als diner, van vis (garnaal, tonijn, baramundi, krab) en vlees (kip, rund, lam) tot groenten (jackfruit, aardappel, kouseband, bonen, aubergine, courgette, ui).
• …veel fruit, meestal bij het ontbijt: ananas, papaya, mango, watermeloen, jonge jackfruit, limoen en banaan, ramboetan en houtappel
• …vers fruitsap van ananas en of papaya, mango, watermeloen, limoen maar ook van houtappel.
• …de drie officiële Sri Lankaanse talen, Singalees  (Sinhala),  Tamil en Engels horen spreken, waarvan wij alleen het (vaak slecht verstaanbare) Engels konden volgen. 
• …ook af en toe met gebaren proberen te communiceren bij gebrek aan een gemeenschappelijke taal 
• …vele duizenden Sri Lankaanse Roepies uitgegeven (1000 roepie = 2,74 euro), ook US dollars en natuurlijk Euro’s, aan vluchten, reisorganisatie, vervoer, accommodatie, eten en drinken, activiteiten en fooien.
• …dit reisblog van teksten, foto’s en een enkel filmpje voorzien
• …veel, vaak positieve, reacties ontvangen op de schrijfsels
• …ook van dit reisblog met foto’s wordt weer een boek gemaakt.

Het waren weer een paar fijne, mooie, leerzame, lekkere en verbazingwekkende weken waar we met heel veel plezier op terugkijken. 

Dankjulliewel voor het ‘meereizen’ en al jullie reacties op de schrijfsels in dit reisblog.

Graag tot een volgende keer.

Tot ziens, tot blogs maar weer.

Gihin ennam -  ගිහින් එන්නම්

Grid & Henk